Waaraan je kan zien dat ik een trotse mama ben

| Geen reacties

Als je eenmaal moeder bent geworden veranderd er een hoop. Of je dat nu wilt of niet. Soms heb ik het gevoel dat anderen het gewoon aan mij kunnen zien dat ik een moeder ben. Zelfs als ze er niet bij zijn. Hoe ervaren jullie dit?

Mijn telefoon staat vol met foto’s van mijn kinderen.

Ieder bijzonder moment wil ik het liefst vastleggen voor later. Van ieder jaar maak ik daarom ook een fotoboek met de leukste en belangrijkste momenten van dat jaar.

De wallen onder mijn ogen en gebrek aan make-up.

Make-up is eigenlijk sowieso al niet mijn ding, maar eerder probeerde ik er nog enigszins aandacht aan te schenken. Sinds er kinderen in het spel zijn heb ik de hoop opgegeven. Ik besteedt die tijd liever aan mijn kind.

De felroze rugzak die ik tegenwoordig bijna overal meesleep.

felroze rugzakVroeger had ik een handtasje, van bescheiden formaat. Na de geboorte van de eerste heeft dit plaats gemaakt voor een verzorgingstas. Met het ouder worden veranderde de inhoud, en de tas was stiekem best onhandig. Dus zijn we overgestapt op een felroze rugzak met de naam van onze dochter. Voor onze zoon ben ik nog op zoek naar een marineblauwe.

Het feit dat bijna 75% van de gesprekken die ik voer over kinderen gaan.

Ik vind kinderen fantastisch, alles wat ze doen is zo bijzonder. Ik kan er dus ook geen genoeg van krijgen om er over te praten. Of het nu gaat over dat dochterlief nu wel twee boterhammen eet bij het ontbijt, tot het lieve lachen van onze zoon.

Mijn kledingstijl.

De belangrijkste eis is momenteel dat kleding comfortabel moet zitten. Als moeder ben je al een stuk actiever dan iemand die geen kinderen heeft. Ook moet het geen probleem zijn als kleding zo de was in gaat. Want ongelukjes zitten altijd in een klein hoekje. Vroeger droeg ik eigenlijk altijd schoenen met een hak, tijdens de zwangerschap heb ik dat wel afgeleerd. Soms moeten ze gewoon toch weer een keertje aan, voel ik me weer vrouw.

De inhoud van de boodschappen kar.

Natuurlijk aan de pakken luiers die er iedere keer weer doorheen gaan, en de nodige verzorgingsmiddelen. Maar ook de hoeveelheid fruit, pakjes drinken, rollen mariakaakjes, rijstewafels, ontbijtkoeken etc.

De woonkamer

Zodra je ons huis binnen komt struikel je over het speelgoed. Terwijl er regelmatig opgeruimd wordt. Dan vraag ik me altijd af hoe andere moeders dat doen. Zie regelmatig foto’s voorbij komen van huizen die zo door kunnen gaan als showroom…

De fiets

fietskarZelfs als de fietskar er niet achter hangt verraadt het fietsstoeltje, de buggydrager en het bevestigingspaneel voorop dat ik kinderen met de fiets vervoer. En dan heb ik het nog niet eens over de mamafiets zelf die daar onder verstopt zit…

De stapel was iedere week voor de wasmachine

Iedereen draait wel eens een wasje. Als je kinderen hebt wordt deze hoeveelheid flink opgevoerd. Iedere keer verbaas ik mij er weer over. De kleding die ze aanhebben is nog zo klein, en dan toch zoveel was. En niet eens omdat het zo vies is. Of komt dat door alle ondergespuugde kleren van mama en papa, de grote stapel hydrofielen die er doorheen gaan. Al het beddengoed dat regelmatig een wasje nodig heeft. Dit blijft een constante stroom veroorzaken.

En natuurlijk de kinderen zelf.

Tenzij papa thuis is zodat ik even boodschappen kan doen zal je mij niet snel zonder kinderen tegen komen. Onze zoon krijgt nog borstvoeding, dus dan is het handig als ik in de buurt ben. Of als ik even naar de buurtsuper ga (en papa is thuis) dan neem ik onze dreumes dochter mee. Kan ze lekker wandelen.

Klinkt het een beetje herkenbaar?

Waaraan kan je zien dat jij kinderen hebt?

Dit artikel is geschreven door: .

Comments

comments

Linda

Auteur: Linda

Welkom, ik ben Linda. Na een studie Pedagogiek ben ik in de kinderopvang belandt als pedagoge. In september 2011 ben ik getrouwd en we kwamen zwanger terug van de huwelijksreis. In juni 2012 mochten we onze dochter verwelkomen. Na twee maanden werd mijn contract niet verlengd en werd ik wat ze noemen thuisblijfmoeder. Toen zij acht maanden was werden we verblijdt met het nieuws dat we voor de tweede keer zwanger waren. In november 2013 is onze zoon geboren. Nog steeds breng ik de hele dag door met mijn kinderen en daar geniet ik van. Playful learning is een keyword in de opvoeding. Ik vind het heerlijk om de kinderen om me heen te hebben en bedenk van alles om samen met ze te doen en te zien hoe ze zich ontwikkelen. Om die reden zijn we ook beschikbaar als pleeggezin voor de crisiszorg, dat betekend dat we een slaapkamer beschikbaar hebben voor een tijdelijk pleegkindje. Het lijkt me leuk om jullie mee te laten lezen over het wel en wee in ons gezin. groetjes Linda

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.